تقدیرم این شد...

زخم می خوردم و می تازیدمبه ناگاه از پا در امدمنه به زخمه های تیغه ی تقدیرکه به تیر ناگزیر جدایدر امید وفایش با چشما نی خونین جان کندم و شکست خوردم! چه کنم که تقدیرم این شد گاهیوقتا دلم برای خودم تنگ میشه...